تبلیغات
amirali mirsajadi - ترجمه ی متن دروس عربی اول دبیرستان درس 4 تا 6

 الدَّرسُ الرّابعُ        اَلعِبرةُ                   درس چهارم                           عبرت

أیُّها النّاسُ مَوكِبُ صاحبِ الْجَلالةِ «قارونَ» الْمُعَظَّمِ فـﻰ الطَّریقِ...اِبْتَعِدوا ! اِبْتَعِدوا !    ـ اَللّهُمَّ خَلِّصْنا مِن شرِّ هذا الطَّاغوتِ!

ای مردم كاروان اعلاحضرت قارون بزرگ در راه است. دور شوید. دور شوید  _ خدایا ما را از شرّ این طاغوت خلاص كن

ـ إنَّه شَرُّ مَخْلوقٍ! _ به راستی او بدترین آفریده است .

ـ اُنْظُرْ... لَقَدْ خَرَجَ قارونُ فـﻰ زینَتِهِ! ـ یا لَیْتَ لَنا ثروةَ قارونَ...!  _ نگاه كن,قارون با شكوه خارج شد. _ ای كاش ثروت قارون از آنِ ما بود ... !                 ـ أخـﻰ! ما الفائدةُ فـﻰ ثَروةٍ وَراءَها لعنةُ النَّاسِ؟! إنّه كافِرٌ بِنعْمةِ اللّهِ.

    _ برادر من!  فایده ثروتی كه پشت آن لعنت مردم است چیست؟    او نسبت به نعمت خدا كافر است.

ـ علینا الذَّهابُ إلَی قارونَ!      _ برما لازم است به سوی قارون برویم.

ـ هَلْ یَقْبَلُ النَّصیحةَ  ؟!                ـ لا... لا... معلومٌ... هو رجلٌ مُتَكَبِّرٌ.

     _  آیا نصیحت قبول می كند ؟           _ نه ... نه ... معلوم است ... او مرد خود بزرگ بینی است .

ـ علینا أداءُ الْواجبِ... نَحْنُ مُبَشِّروُن و مُنْذِروُنَ برما لازم است كار واجب را به جا بیاوریم ما مژده دهنده و بیم دهندههستم

فـﻰ  قصر قارون :              ـ ماذا تَطْلُبونَ؟                                          ـ اَلْأمرَ بالْمعروفِ و النَّهْـﻰَ عن الْمُنْكَرِ.                      _ در قصر قارون              _ چه می خواه                                           _ امر به معروف و نهی از منكر را

ـ یا قارونُ...            ـ یا قارونُ! أحْسِنْ إلی الْفُقراءِ و الْمَساكینِ و الْمظلومینَ!

    _ ای قارون        _ ای قارون به فقیران و بیچارگان و ستمدیدگان نیكی كن .

أنتُمُ الْمؤمِنون بِدینِ موسی ...! شما مـﺆمن به دین موسی هستید ...!                      أیُّها الْحارِسُ! ای نگهبان !

   اِدْفَعْ لَهُم دیناراً مِنَ الذَّهَبِ... هم فقراءُ...  دیناری از طلا (یك دینار طلا) به آنان بپرداز ... آنانفقیرند ...

لا... لا... لا نَطْلُبُ الْمالَ.                          _ نه ... نه ... پول نمی خواهیم.

﴿ والَّذینَ یَكْنِزونَ الذَّهَبَ والْفِضَّةَ و لا یُنْفِقونَها فـﻰ سبیلِ اللّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ ألیمٍ.

    _ وكسانی كه طلا و نقره جمع می كنند و آن را در راه خدا انفاق نمی كنند آنان را به عذاب دردناكی بشارت بده .

ـ ماهذه الكلماتُ؟!            _ این حرفها چیست       ـ اُخرُجوا... اُتْرُكوا قَصْرﻯ. _ خارج شوید ... قصرم را ترك كنید ...

ـ أنتم مُفْسِدُونَ! _ شما فساد كننده هستید         .ـ إنَّكَ سَتُشاهِدُ جزاءَ عَمَلِكَ.     _ به راستی كه تو سزای كارت را مشاهده خواهی كرد .                    بَعْدَ أشْهُرٍ: چند ماه بعد:

ـ سَمِعْتُ أنَّ موسی (ع) دَعا قارونَ إلی طریقِ الْحَقِّ.   _ شنیده ام كه موسی (ع) قارون را به راه حق دعوت كرده است .

ـ نعم... ولكن... هو كافرٌ بِدینِ الْمُرْسَلینَ!     _ آری ... ولی ... او به دین پیامبران كافر است

اَلْفِرارَ... اَلْفِرارَ...! فرار ... فرار ...                 ـ هذه عاقبةُ الْمُكَذِّبینَ!!     _ این عاقبت تكذیب كنندگان است .

ـ ماذا حَدَثَ؟_ چه اتفاقی افتاده است؟

ـ أنْزَلَ اللّهُ علی قارونَ الْعذابَ... العذابَ..        _ خدا بر قارون عذاب نازل كرده ... عذاب ...

اَلنَّجْدَةَ... اَلنَّجْدَةَ!                سَأنْفِقُ أموالـﻰ...!              سَأساعِدُ الْفُقراءَ...!                                          ﴿ لاتَ حینَ مَناصٍ

كمك ... كمك!       اموالم رابه زودی انفاق خواهم كرد .  به زودی به فقیران كمك خواهم كرد .    هنگام گریز نیست.

و هكَذا ابْتَلَعَتْهُ الأرضُ و ذَهَبَت الزِّینةُ و الْمَوكِبُ و القُصورُ ! و أصْبَحَ قارونُ عِبرةً لِلْأجْیالِ.

و این چنین ، زمین او را بلعید و زینت و كاروان و کاخ هااز بین رفت و قارون عبرتی برای نسل ها شد .

اَلدَّرسُ الخامِسُ  مَشاهِدُ مِنَ الحیاةِ البَسیطةِ          درس پنجم              صحنه هایی از زندگی ساده

سوقُ الْبزّازینَ: بازار پارچه فروشان :

ذهب الإمامُ علـﻰّ «علیه السَّلامُ» مع خادِمِهِ الشّابِّ إلَی السُّوقِ. امام علی «سلام بر او باد» همراه خدمتگزار جوانش به سوی بازار رفت .                    ألْبِسَةٌ... ألْبِسَةٌ...! مِنْ أحْسَنِ الأنواعِ...!     لباسها ... لباسها ... از بهترین انواع ...

هل عندَكَ قَمیصٌ لـﻰ و قَمیصٌ لِخادمـﻰ؟ آیا پیراهنی برای خودم و پیراهنی برای خدمتگزارم داری؟

نَعَمْ... نعم... یا أمیرَالْمؤمنینَ! تَفَضَّلْ. أنَا فـﻰ خِدْمتِكَ... بله ... بله ... ای امیر مـﺆمنان . بفرما . من در خدمت تو هستم ...

لَمَّا عَلِمَ أمیرُ المؤمنینَ بأنَّ البائعَ قَدْعَرَفَهُ, تَرَكَ الْمكانَ وَ ذَهَبَ إلی دُكّانٍ آخَرَ.

وقتی امیر مـﺆمنان دانست كه فروشنده او را شناخته است ،آنجا را ترك كرد وبه دكّان دیگری رفت . 

أطْلُبُ ثَوباً لـﻰ و ثَوباً لِخادمـﻰ. جامه ای برا ی خودم و جامه ای برای خدمتگزارم می خواهم

تَفَضَّلْ... تَفَضَّلْ... أنا فـﻰ خدمتِكَ. بفرما ... بفرما ... من در خدمت تو هستم؟

اِنْتَخَبَ الإمامُ قمیصاً بِثَلاثةِ دَراهِمَ و قمیصاً أرْخَصَ. امام پیراهنی به سه درهم و پیراهنی ارزان تر انتخاب كرد .

ـ هذا لَكَ! والأرْخَصُ لـﻰ. این از آنِ تو و ارزان تر از آنِ من .

ـ لا... لا... أنْتَ أولَی به... أنتَ أمیرُ المؤمنینَ...! نه ... نه ... تو به آن سزاوارتری ... تو امیر مـﺆمنانی ... !

ـ لا... أنتَ شابٌّ ولكَ رَغَباتُ الشَّبابِ. نه ... تو جوان هستی و تمایلات جوانان را داری .

بعدَ مُدَّةٍ حَضَرَ الإمامُ «علیه السَّلامُ» لإقامَةِ صلاةِ الْجُمُعةِ. پس از مدّتی امام «درود بر او» برای بر پا كردن نماز جمعه حاضر شد.                                                                                    فـﻰ أثْناءِ الْخطبةِ:   در هنگام خطبه :

ـ یا والِدﻯ! اُنْظُرْ...! اُنْظُرْ...! أمیرُالمؤمنینَ یَشْعُرُ بِالْحَرِّ الشَّدیدِ, هو یَترَوَّحُ بِكُمِّهِ!

ای پدرم! نگاه ... نگاه كن ... ! امیر مـﺆمنان احساس گرمای شدید می كند او خودش را با آستینش باد می زند.

ـ لا... لا... یا وَلَدﻯ! هو لا یَتَرَوَّحُ... بَلْ یُجَفِّفُ قمیصَهُ. هو غَسَلَهُ قبلَ حُضورِهِ لِلصَّلاةِ.        نه ... نه ... ای پسرم! او خودش را باد نمی زند ... بلكه پیراهنش را خشك می كند. او آن را  قبل از حضورش برای نماز شسته است.

ـ عجیبٌ...! عجیبٌ...! ألَیْسَ لَهُ قمیصٌ آخَرُ؟! عجیب است ... ! عجیب است ... ! آیا پیراهن دیگری ندارد؟!

ـ لا تَعْجَبْ! سأذْكُرُ لكَ قِصَّةً بعدَ الْمغربِ. تعجّب نكن! داستانی را بعد از مغرب برایت توضیح خواهم داد.

بَعْدَ صَلاةِ الْمَغربِ صَوَّرَ الوالدُ المشهدَ التَّالـﻰَ لَهُ. پس از نماز مغرب، پدر صحنه ی  پیش آمده را برایش ترسیم كرد .

فـﻰ یَوْمٍ مِن الْأیّامِ: در روزی از روزها:

أحَدُ الصَّحابةِ: رسولُ اللّهِ حَزینٌ... هو... ماذا نَعْمَلُ؟  یكی از یاران : رسول خدا غمگین است ... او ... چه كنیم؟

سلمان : أنا أعْرِفُ ماذا أعْمَلُ؟! هو یَفْرَحُ بِزیارةِ بِنْتِهِ فاطمةَ. فَذَهَبَ سلمانُ إلی بیتِ فاطمةَ(س) و أخْبَرَها.

سلمان: من می دانم چه كنم ؟! او از دیدار دخترش فاطمه شاد می شود. پس سلمان به خانه فاطمه (س) رفت و به او خبر داد.                                                 فـﻰ الطَّریقِ: در راه :

 لَمّاشاهَدَ سلمانُ ألْبِسَةَ فاطمةَ (س),بَدَأ بالْبُكاءِ... وقتی سلمان لباسهای فاطمه (س) را دید; شروع به گریه كرد ...

واحُزْناه! إنَّ بَناتِ قیصرَ و كِسْرَی لَفـﻰ السُّنْدُسِ والْحریرِ و لباسُ ابْنةِ محمّدٍ هكذا!!

چه اندوهی!    دختران سزار وخسرو در پارچه های ابریشم و حریرند و لباس دختر محمّد این چنین است.

بعد دقائق ، عند النّبـﻰِّ (ص)     بعد از چند دقیقه نزد پیامبر(ص)                                                                                فاطمةُ (س): یا رسولَ الله! إنَّ سلمانَ تَعجَّبَ مِن ألْبِسَتـﻰ... فاطمه(س): ای رسول خدا سلمان از لباسهایم تعجّب كرد ...                                                                      رسولُ اللهِ (ص) : یا سلمانُ! إنَّ ابْنَتـﻰ لَفـﻰ «الْخَیْلِ السَّوابِق».رسول خدا(ص):ای سلمان! به راستی كه دخترم در«گروه پیشتازان» است .

 

اَلدَّرسُ السَّادِسُ

اَلتَّجربةُ

اَلأمّ _ إلَهـﻰ!... بُنَیَّتـﻰ! ماذا أفْعَلُ؟

هـﻰ مریضةٌ بِشدَّةٍ... إلـی أینَ أراجِعُ؟

اَلأخت لافائدةَ... لافائدةَ...

یا أخْتـﻰ! لاتَجْزَعـﻰ لا...

درس ششم                                  تجربه

مادر: خدای من! ... دخترم! چه كنم؟

او به شدّت مریض است ... به كجا مراجعه كنم؟

خواهر _ هیچ فایدهای ندارد ... هیچ فایده ای ندارد ... ای خواهرم! بی تابی نكن نه ...

لماذا؟! لاأقْدِرُ..., بُنَیَّتـﻰ مریضةٌ.

هذا الْمَرَضُ شائِعٌ فـﻰ هذه الْمدینةِ... لاحیلةَ...!!

چرا؟! نمی توانم ... دخترکم بیمار است.

این بیماری در این شهر شایع است...راه  چاره ای نیست .

فـﻰ الْمدینةِ:

مُصیبةٌ عظیمةٌ! لماذا لایَقْدِرُ الأطِبّاءُ مُعالَجةَ هؤلاءِ الْمَرْضَی؟

در شهر:

مصیبتی بزرگ! چرا پزشكان نمی توانند این بیماران را درمان كنند؟

عددُ الْمَرضَی كثیرٌ... و لَیْسَ فـﻰ الْمدینةِ مُسْتَشْفی مناسِبٌ.

شمار بیماران بسیار است ... و بیمارستان مناسبی در شهر نیست.

اَلْمجلسُ الاِسْتِشارﻯّ:

- أیُّها الوزیرُ! ماذَا عندَكَ مِن الأخْبارِ؟

- أخبارٌ مؤْسِفةٌ... وَقَعَ النّاسُ فـﻰ مُصیبةٍ عظیمةٍ.        اَلأمراضُ شائِعةٌ.

 

- لماذا لاتَبْحَثونَ عن حَلٍّ لِهذه الْمُشكلةِ؟

مجلس مشورتی:

-      ای وزیر ! اخبار چه داری؟

اخبار تأسّف بار ... مردم در مصیبت بزرگی افتاده اند. بیماری ها شایع شده است.

چرا راهی برای حلّ این بیماری جست وجو نمی كنید؟

- نَطْلُبُ علماءَ الْبِلادِ لِلْبَحْثِ حَوْلَ هذا الأمْرِ.

- دانشمندان كشور را برای جست و جو پیرامون این امر دعوت می كنیم.(می خواهیم)

- طیِّبٌ, طیّبٌ.

- خوب است ، خوب است .

أحْسَنْتَ! هناكَ عالِمٌ مشهورٌ فـﻰ مدینةِ الرّﻯِّ, هو طبیبٌ حاذِقٌ.

قَصْدُكَ محمّدُ بنُ زكریّا الرّازﻯُّ مُكْتَشِفُ الْكُحولِ؟!

جیّدٌ, جَیِّدٌ ! اُطْلُبوُه بِإِعْزازٍ و إِكْرامٍ.

آفرین! دانشمند مشهوری در شهر ری وجود دارد. او پزشك ماهری است .

منظور تو محمّد بن زكریّای رازی كاشف الكل است؟!

خوب است، خوب است! او را با شكوه و احترام دعوت كنید.(بخواهید)

عِنْدَ الرّازﻯّ :

- أیُّها العالمُ الْجَلیلُ! مَدینَتُنا فـﻰ مُشكلةٍ عظیمةٍ... اَلأمراضُ شائعةٌ و لیسَ لَنا مستشفی مناسِبٌ.

نزد رازی :

ای دانشمند شكوهمند!         شهر ما در مشكل بزرگی قرار دارد ... بیماریها شایع است وبیمارستان مناسبی نداریم.

- لِماذا لا تُبادِرونَ بِبِناءِ الْمُسْتَشفَی؟

- مشكلتُنا الْحصولُ علی مكانٍ مناسِبٍ لِلْمُسْتَشْفَی!

- چرا اقدام به ساختن بیمارستان نمی كنید؟

-  مشكل ما به دست آوردن جای مناسبی برای بیمارستان است.

- اِختلافٌ كثیرٌ بینَ الأطبّاءِ حولَ تَعیین المكانِ المناسبِ.

- طیِّبٌ, طیِّبٌ !    أنا أفَكِّرُ فـﻰ هذا الأمرِ.

- إلی مَتَی ؟

- إلی آخِرالاُسبوعِ!

- اختلاف بسیاری میان پزشكان در مورد تعیین جای مناسب وجود دارد .

- بسیارخوب ،بسیار خوب من در مورد این امر فكر می كنم.

- تا كی؟

- تا آخر هفته!

 

فـﻰ الْبیتِ:

اَللّهُمَّ!  انتَ الْقادِرُ علی طَلِبَتـﻰ و تَعْلُمُ حاجَتـﻰ.

اَللّهُمَّ! اِجْعَلْ فـﻰ قلبـﻰ نوراً و فهْماً و عِلْماً.

إلَهـﻰ! إیّاكَ نَعْبُدُ و إیّاكَ نَسْتعینُ.

در خانه :

خدایا در قلبم نور و فهم و علم قرار بده.

خدایا! فقط تو را عبادت می كنیم و فقط از تو یاری می جوییم .

و بَعْدَ أیّامٍ، ها... وَجَدْتُ...!

وبعد از چند روز ، هان ...  یافتم ...

- اِذْبَحوا خَروفاً و قَسِّموا لَحْمَهُ إلَی خَمْسةِ أقسامٍ.

گوسفندی را ذبح كنید وگوشتش را به پنج قسمت تقسیم كنید.

-      و ماذا نَفْعَلُ نحنُ بِهذه الأقسامِ؟

و ما با این قسمت ها چه كار كنیم؟

- أنْتُمْ عَلِّقوا كلَّ قِسْمٍ فـﻰ ناحیةٍ مِن الْمدینةِ و أنا سَأخْبِرُكُم بالنَّتیجةِ.

شما هر قسمتی را در ناحیه ای از شهر آویزان كنید و من به زودی نتیجه را به شما خبر خواهم داد.

-  وَ بَعْدَ أیّامٍ عَیَّنَ الرّازﻯُّ أحْسَنَ مكانٍ لِبِناءِ الْمُسْتَشْفَی.

و بعد از چند روز رازی بهترین مكان را برای ساختن بیماستان تعیین كرد .

فی الْمجلسِ الاِستشارﻯّ:

-  أیُّها العالمُ الْجلیلُ! أخْبِرْنا عن سِرِّ تعلیقِ اللَّحمِ!

در مجلس مشورتی:

- ای دانشمند با شكوه! ما را از راز آویزان كردن گوشت خبر دار كن .

- ذهبتُ كُلَّ یومٍ إلی نَواحـﻰ الْمدینةِ و شاهَدْتُ التَّغییراتِ الْحاصِلةَ لِقِطَعِ اللَّحْمِ. وَ وصَلْتُ إلی هذه النّتیجةِ أنَّ كلَّ ناحیةٍ یَفْسُدُ فیها اللَّحْمُ مُتَأخِّراً  أحْسَنُ مكانٍ لِبِناءِ الْمُسْتَشْفَی .

هر روز به نواحی شهر می رفتم و تغییرات پیش آمده را برای تكّه های گوشت مشاهده می كردم و به این نتیجه رسیدم كه هر ناحیه ای كه گوشت در آن دیرتر فاسد شود بهترین جا برای ساختن بیمارستان است .

---------------------               -------------------




طبقه بندی: عمومی،

تاریخ : دوشنبه 27 آذر 1391 | 05:46 ب.ظ | نویسنده : امیرعلی میرسجادی | نظرات